หายหัว...และหายตัวไปอีกรอบ...เหอๆๆ ไม่ใช่อารายร้อก!!!! ไมเกรนแดร๊กช้านแระ...ง่ะ

อาการหัวหมุน...วุ่นวาย มาเยือนช้านอีกรอบ ช่วงนี้ไม่รู้เป็นไง ประสบภัยงานท่วม (ท้น) บ่อยเหลือเกิน...

บ่นอย่างงี้แหละ แต่พอถึงเวลาที่ต้องเผชิญหน้ากะปัญหา มันก็ผ่านพ้นไปได้ทุกที แม้ฟ้าหลังฝนจะไม่แจ่มใสเท่าไหร่ แต่ก็ดีก่าให้ฝนตกจนน้ำท่วมตลอดไปไม่ใช่หรอเนอะ

ควรปรับเปลี่ยนวิธีคิด...ใหม่ ให้เป็นแบบ Proactive คือมีการเตรียมการล่วงหน้า คาดการณ์...ว่าจะเกิดอะไรขึ้น พูดง่ายๆ คือ เราควรมีการจัดระบบความคิด...หัดคิดไปเชิง...พัฒนา เพื่อให้สามารถก้าวข้างหน้าได้อย่างมีวิสัยทัศน์...เง้อ!!!

เพราะถ้าเรายังคิดแบบ Reactive ต่อไป ในสถานการณ์ที่เราต้องเผชิญเราจะตกเป็นเบี้ยล่าง....ของสถานการณ์นั้นๆไปในทันที...เป็นใครก็คงไม่อยากตามแก้...ปัญหาที่เราตก...อยู่ในสถานะที่เป็นรองหรอกนะ

คิดง่าย แต่ทำยากชะมัด....เง้อ!!!!!

ช่วงนี้...ตอบตัวเองไม่ได้เหมือนกันว่า กะลัง...เป็นอะไร แต่รู้....ตัวดีนะว่า ช้านสบายใจขึ้น ไม่ว่าจะทำอะไร...คิดอะไร ดูเหมือนจะหา...ความสุขได้ไม่ยาก...เลยจริงๆ

ก็แอบแปลกใจตัวเองเล็กน้อย ยิ้มมากขึ้น หัวเราะบ่อยขึ้น และไม่ซึมเศร้า...อีกต่อไป นี่ช้านกะลังหลุดพ้นช่วง Depressive Thinking แล้วจริงๆใช่มั้ย

แอบมอง...ออกไปรอบๆตัว...ก็ยังคง...เป็นที่ว่าง ไม่มีใครอยู่ข้างๆเหมือน...ที่เคยเป็น แต่วันนี้ใจช้านกลับ...เข้มแข็ง ไม่อ่อนแอ ไม่อ่อนไหว...นี่เราเลิกเหงาได้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ก็ไม่รู้ตัวเหมือนกันนะเนี่ย...

เวลา 2 เดือนที่ผ่านมา >>> เจ้า..ความเหงา ที่เคยเป็นเพื่อนสนิท และเพื่อนเก่า...ค่อยๆ ถอยห่างออกไป วันนี้ช้านคิดว่า เรายังคบหากันอยู่นะ แต่เริ่มไม่สนิทกันเหมือนเก่า เพราะเราไม่ค่อยเจอะเจอกัน...บ่อยเหมือนที่เคยเป็น...

น้ำตา...ที่เคยไหล จนเป็นความคุ้นเคย...ก็เริ่มจะจางไป จำไม่ได้ว่าร้องไห้ครั้งสุดท้ายเมื่อไหร่ แต่ก็ไม่เป็นไร เพราะมันไม่สำคัญอีกต่อไปแล้ว...แค่วันนี้...ไม่มีน้ำตาไหลออกมาทั้งภายนอกและภายใจจิตใจ...ช้านก็ไม่ต้องการสิ่งใดแล้วจริงๆ

คนรอบตัว...ก็ยังคงถามไถ่ ด้วยความห่วงใย...เป็นไงบ้าง ดีขึ้นหรือยัง ยังเสียใจอยู่มั้ย เหงาหรือป่าว ไปข้างนอกกันมั้ย ถ้าไม่สบายใจเมื่อไหร่ก็บอกกันนะ >>> ถ้อยคำมากมายที่...สื่อสารออกมาจากใจ ช้านขอรับไว้ทั้งหมด และเก็บไว้เพื่อต่อเติมกำลังใจ...ทำให้มันเป็นพลังที่ยิ่งใหญ่ สำหรับก้าวต่อไปอย่างมั่นใจซะที

วู้!!! รู้มั้ย...เวลาที่รู้สึกได้ถึง...ความสุข แบบนี้....มัน เป็นความรู้สึกที่ดีจริงๆ

ช้านสบายใจ...จริงๆ นะ ตอนนี้...

ปล..ขอบคุณเพลงจากดีเจแซนด์ค่ะ

จริงๆแล้วตอนนี้มีบ้านอยู่ 2 ที่ หลังๆชักไม่ค่อยมีเวลาให้กะบ้านนี้เท่าไหร่ เพราะงานเยอะจริงๆ ทั้งๆที่ช้านก็ชอบนะ ที่ย้ายเข้ามาอยู่ exteen เนี่ย ที่นี่ดูมีสาระและทำให้ช้านนึกอยากจะเขียนเรื่อง..ที่มีประโยชน์เชิงจิตวิทยาซึ่งเป็นสาขาที่ช้านมีความถนัด...ขึ้นมาตะหงิดๆ

ในขณะที่ Diaryis กลับดูเป็นอีกบ้าน ที่ช้านรู้สึกได้ปลดปล่อยทางความรู้สึกอย่างเต็มที่ ซึ่งแน่ละมันเป็นคนละสไตร์กะบ้านนี้โดยสิ้นเชิง หุหุ

ไม่เชื่ออย่าลบหลู่ เพราะช้านได้พิสูจน์มาแล้วด้วยการอัพเดททั้ง 2 ที่ในวันเดียวกัน แม้จะเขียนเรื่องเดียวกัน แต่ช้านก็กลับมีสไตร์การเขียนที่แตกต่างกัน...เหมือนกะลังเขียนคนละเรื่องเดียวกันโดยสิ้นเชิง

แน่ละ ช้านได้ข้อสรุปกะตัวเองในที่สุดต่อไปนี้ช้านจะอัพเดทบลอคนี้ ด้วยมุมมองเชิงจิตวิทยา...ล้วนๆ

ดีเหมือนกันนะที่ได้เก็บเอา...ส่วนหนึ่งในชีวิตที่เคยแอบซ่อนไว้ ไว้ภายในมาตลอดหลายปี เพราะเป็นมุมที่ค่อนข้างละเอียดอ่อน ถ้ามีโอกาสที่จะดึงความเป็นตัวตนที่เรามี >>> ออกมาบ้างที่นี่ ก็คงจะดีไม่น้อยเนอะ

สำหรับชีวิตโดยส่วนตัว ช้านขออธิบายตัวเองได้ว่าช้านเป็น Humanism ตัวจริงเสียงจริง ข้อนี้ช้านถือว่าเป็นข้อดีนะ ที่ช้านสามารถกำหนดและจัดประเภทเองตัวเอง..ได้มาหลายปีละ ก็พยายามเก็บข้อมูลนี้ ไว้เพื่ออธิบายและบอกตัวเองเสมอว่า

ทุกสิ่งในชีวิตเป็นพื้นฐาน >>> หล่อหลอมความเป็นเราในวันนี้ มันเป็นคำตอบที่ดี ที่บอกให้รู้ว่า...การเราคิด มอง...และมักจะตัดสินใจทำสิ่งใดลงไป มันเป็นเพราะเราเป็นคนประเภทไหน...นั่นเอง

ไว้มีเวลามากกว่านี้..ช้านจะกลับมาเขียนบลอคเพื่อขยายความคนลักษณะนี้ ก็ละกันเนอะ

หน้าตาตื่นดีวุ้ย!!! รูปนี้...เหอๆๆ

ปล..ขอบคุณเพลงจากดีเจแซนด์ค่ะ